Құзғындар құлатқанда

Құзғындар құлатқанда
қиядан құзға итеріп,
Қарқылдап, қауқылдасып
«жатсын деп алтын басың,
үстіңнен топан тасып...»
сырғытып лайсаң-ыласын...
Жын ба едім, тірі қалдым,
шуақтың бір ғажайып,
қарманып тінін алдым,
тірі қалдым...
Сен келіп бердің арай,
Күн шырай келбетіңнен
қалбаңдап тірі әруақ,
тік бастым жер бетін мен...
Сен мені, жаным, кім дер ең?
...Мен кешкен тағдыр міне, осы –
«көр қызы» көрге сіңбеген?!