Көктем, көктем, көктем деумен тұр әлем

Көктем, көктем, көктем деумен тұр әлем,
Жаздым мен де көктем жайлы бір өлең.
Сулар ақсын сыңғыр қағып жылғамен,
Қызғалдақтар қаулап өссін нұрамен.
Жолдар біткен бұраңдады қыр асқан,
Жүрек біткен лүпілдеді жыр ашқан.
Махаббаттың ақ кемесі жүзеді
Ғашықтықтың ғазал сырын құрасқан.
Көктем, көктем деуменен жер айналған,
Жасыл үміт жүрегінде жайланған.
Тыраулаған тырна қайтып келеді,
Туған жерге қанатынан байланған.