Сағынышым – сен ғана

Тау тылсымын жаным көрді – тылсымымыз тым ұқсас,
Жасылымды жаяйыншы, - босат мені, құлыпты аш!
Қара еді, ағарыпты – су астында тұрып тас,
Сағынышым – сен ғана!

Кемпірқосақ күлді, Күннен – Алтыбақан құрып ап,
Алау гүлдер албырады – жырларыма кіріп ап!
Самал-тентек ұшырды оның - күлтелерін жұлып ап,
Сағынышым – сен ғана!

Өзен-үнге тал жұбанған – мендік арман биікте,
Шыдаймыз ғой, шыдап жүрміз – жер деген бұл күйікке!
Көк-төркінді аңсаған ел – мендей болып сүйіп пе,
Сағынышым сен ғана!

Көкжиек-көл шақырады, – бізге де бір келші-, деп,
Хош иісінен әтір себер, - жырым оған көрші боп!
Сенен алыс қалған сайын, ықыласым өршімек,
Сағынышым сен ғана!

Сұлулықтың сыры – сенде, Жаратқаным, Жасаған,
Мына ақын құлың шерде, көңілі – бұлт, босаған!
Түйедей боп, көтердім-ау, - алып жырға босанам!
Сағынышым – сен ғана!