Өлең, жыр, ақындар

Іңір суреті

  • 15.01.2022
  • 0
  • 0
  • 497
Тойға бара жатқандай тым сәндене,
(Күн иегін бүкір дөңге сүйепті).
Көкжиектер көйлек киіп алды, әне,
Күлгін түсті, етегі қызыл жиекті.

Тотықұстың қанатындай жасанды,
Діріліне гүлді етегі құбылды.
«Бүкірге иек сүйей берем қашанғы?!»,-
Деп хас сұлу Күн тығылды.

Алтындаған көкжиектің етегін,
Тым сиықсыз сол бүкір дөң түреді.
Сусылдаған жарқанаттың мекерін,
Желдей есіп бір жемтігін іледі!

...Ал көкжиек ауыстырды мың көйлек,
Кірпігімді қаққан сайын- сәт сайын:
Күрең қызыл, сарықошқыл, шымқай көк,
Торғын, мақпал, ши барқыт пен патсайы.

Созып қойып ұзын-сонар қиссаны,
Қара шашын бір жезтырнақ- түн жайды.
Тым көне ол ертегіге ұқсады,
Пері менен дию жайлы, жын жайлы.

Ақша жүзі албырап бір қараған,
Айға мұңын шағып байғыз жылады.
Жарқыратып жақұт- жұлдыз қадаған,
Ең соңғы көйлегі көкжиекке ұнады.

Ертегідегі... төнгендей бір албасты,
Даланы түн басты.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қызыл Ай

  • 0
  • 0

Түсі неге қызғылт анау Айымның?
(Жүрегімде ізі де жоқ уайымның).
Білесің бе, сен шақырсаң...сенімен,
Жер түбіне баруға да дайынмын.

Толық

Бозторғай жыры

  • 0
  • 0

Күннің алтын инелері төбеме қадалды,
Ақ торғын шаңың демімді тұншықтырды.
Сонда дағы сүйемін, даламды,
Моншақ сыйлағаның үшін мың шықтан түрлі.

Толық

Мұнай

  • 0
  • 0

Сен бабамның түсіне де кірмедің,
Сенің бағаңды да білмеді:
Бар байлықтың, үлде менен бүлденің-
Көзі екенін қара сұйық жүлгенің.

Толық

Қарап көріңіз