Омар Хаямды мадақтау – Ұларбек Дәлейұлы

Ықылым замандар ырғағын жаңғыртып,
Скифтер пырағын Алматыға алдыртып.
Тәу етіп тарихтың ежелгі ғұрпына,
Сапарлап қайтайық шайырлар жұртына.
Жасы үлкен ақсақал -
Гректің Абайы,
Жолына бас иген ағзамның талайы.
Иығына қазақы тон жауып оқалы,
Зағип Гомерден ғибратлы бата алып...
Сан тарау ілімнің жолында алысып,
Күншығыс жұртының көтерген намысын.
Бақ қонған ежелгі мұсылман елінде,
Шайырлар күн болып шырқайтын көгінде.
Табансыз құмдардың тынысын тарылтып,
Ой буған орманды уайымнан арылтып.
Жаужүрек таңірһұт Моденің тұсында,
Ғұндардың жебесі ысқырған Мысырда.
Омарға барайық,
...Ол қазір ішпейді,
Түн жастап мешітке ұрлыққа түспейді.
Оны айтқан имансыз орыстың өсегі,
Ішпей де ұрламай, жыр жазған деседі.
Қорықпай “қу кедей” деген сол атынан,
Сенбесең Сағдиді куәге шақырам!
Сирия құмында,
Бағдаттың шаң басқан жолында,
Күн қағып тесілген кеуегі қолында.
Оқыстан жолықсаң сол жарлы шайырға,
Сыр шертіп береді ұлы ақын жайында.
Музаны қайтесің?
Мен оған түкіргем,
Еш жәрдем күтпеймін, алжыған бүкірден.
Қайсы бір жеңілтек “Құдайын” батыстың,
Жырыма пір тұтып қоса алман ат үсті.
...Тегінен жеріген бұл шығыс ұрпағын,
Бір құртса Яһуди тобыры құртады...
Деп айтқан аятты күнде бір оқиды,
Тағасы тасырлап зулаған Сахи жыл.
Көшпенді Сақ – әке қанына қайтуға,
Ұлы Ғұн ұлымын! – деп асқақ айтуға.
Теңізді толқытып, төбеммен көк тіреп,
Дәуірлер рухы өлмесін, – деп тілеп.
Алланың атымен ант ішем заманға,
Қанқұмар жебірейлер қақпасын тепкілеп!!!

24. 04. 2009 ж..