Өлең, жыр, ақындар

Күзден қашу

  • 22.01.2022
  • 0
  • 0
  • 692
Жалқы сәтке байлап барлық мұратын
Тастап жалғыз кеткенімен мың ақын,
Өмірден де тартымды екен мына түн.
Өлімнен де үрейлі екен мына түн...
Аттап өтіп кеткен ұзақ болмыстан,
Мендік тілек – ауыр емес қарғыстан.
Кетті әдіра, көктемдерден жеткен құс,
Жел құшады сол теректі сен құшқан.
Жапырақпен жауып ескі моласын,
Қарашада құстай жаны тоңатын.
Қамырығын басып улы шараппен,
Күзден қашып күрсінеді көп ақын.
Ардағым-ау,
Азап болдың сен неге.
(Күткеніммен келмес бірақ, ол кеме...)
Қарашаға сіңген дауысым былтырғы,
Қара түн боп соғылады кеудеме...
Жүрегімнің қанын беріп көп түнге,
Мен жаралғам қасіретіңді естуге.
Көктем жүзін жасырғанмен гүл сеуіп,
Күзден қашып құтылмайды ешкім де...
Тек сағыныш әкелуші ең, түн бізге,
Есігіңді іл,
Қара желді кіргізбе!
Ай астында жанған әлсіз шырақтай,
Бізден қашып құтылмайды бұл күз де...

28.08.2013ж.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Мезгілдер кеткен таңбалап

  • 0
  • 0

Мезгілдер кеткен таңбалап,
Мың жылдық шөлдей басылмас.
Ақ жаңбырлардан қорғалап,
Қашқан күн қазір ашылмас!

Толық

Құмдағы шайыр моласына қашалған жыр

  • 0
  • 0

Күн астында арқандаулы есектей,
Көмпіс ғасыр мүжілуде судағы мұз кесектей.
Сайф Сарай жырындағы сол дана түн, қара түн,
Тамұқтың ең түбіндегі шоққа малып қанатын.

Толық

Әжемнің иісі

  • 0
  • 0

Кенеземде бір шөл бар қанбай жүрген,
Құрғыр-ау,
Жібімейді таңдай мүлдем.
Бал татыған зәмзәм да баса алмайды,

Толық

Қарап көріңіз