Бұл бетте «Құйрық-жалы төгілген кіл қысырақ» атты Тыныштықбек Әбдікәкімұлы жазған өлеңнің мәтіні толық жарияланған.
Бұл Атаң, өскен адам Түз көшінде, Еліне бақ пен дәулет іздесін тек. Көтерем Көкке сені, Жан-Дүниеңе
Шіркін-ай, шексіз болса ғұмыр деген!.. көкшіл кеш, көбелектер күбірлеген. Өзіңе жазар хатты бастай алмай, отырмын иек сүйеп іңірге мен.
Қара Аспанның Өң мен Түсі түйіскен Шұғыласында Періштелер сүйіскен. Тіршілікті жарататын (тыныстан!)
Не деп саған жазайын,.. қой қоздаған, Тау мөңіреп, аспанда Ай боздаған. Жұлдыздар да түрткілеп түйсігімді,.. түсініксіз діріл бар бойда аздаған.
Қастерлеген хатыңды, бағалаған, аман-есен мұндағы жаман ағаң. Қақпақылдап тынымсыз жел – уақыт, қаңбақ – күндер келмеске домалаған.
Ауылдың тіршілігін бақылаңыз, әр күні – шешен-ертек, ақын-аңыз... Ащы-ащы шай ішіп кешкілікте, тәтті-тәтті Ой ойлап отырамыз.
Хабарлама
INFO
- Серік Қирабаев
- Мұхтар Әуезов
- Міржақып Дулатұлы
- Сәкен Сейфуллин
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі