Шыныдан шарап іркілген
жарқ етіп өзің тағы да,
күнәсыз келбет, күлкіңмен
қорқыныш кұйдың жаныма.
Жүректе бір кез орнап ең,
оралдым ұмыт сағымға.
Жүргендей сездім сонда мен
ақ түтек боран маңында.
Өзің боп мендік бар арман,
сыңрырлап күлдің сескенбей.
Құлпырған күндыз жағаңнан
мен жаққа дауыл ескендей.
Шаттанам естіп наз үнді,
жеңіске жеткен жандайын.
Сонау бір кылық, назыңды
есіме қалай алмайын?
Оның шашы қара майдай мөп-мөлдір,
менің шашым да сондай.
Ол жанымда болса, жүрем - маған әлем - көктем, гүл,
жүрегімнің оған деген алауын бір баса алмай.
- Конфуций
- Конфуций
- Эдвард Дж. Стиглиц
- Нельсон Мандела
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі