Қашу

(аударма)

Ойлап жаттым - түсім бе,
сандырақ па, саумын ба:
кенет жаңбыр ішінде
жаурап жалғыз қалдым да,
сақ-сақ етіп тісім де
айналдым бір мүсінге:
ер қанаты деп білген
жылқы болып кеттім мен.
Кордильер жақтағы
шалғын иісі келгенде
жаным тыншу таппады –
бауыр жазып желгенде
жүйрік жел де менімен
жарысуға батпады.
Тамаша еді бұл қандай,
еркіндікке таңданам!
Күйбеңдермен шырмалмай,
кең далада самғаған.
Бұлақтар да шапқылап
еркелейді сағымға.
Неге керек жат жұмақ
мұндай далаң барында!
Сонда дала, асқақ құз –
барлығын да шарладым.
Елсіз, жалғыз, мақсатсыз
еркіндік боп - арманым.
Ауаны еркін бір жұттым,
жалғыз жүрдім, ішім мұң.
Адамдарсыз тірліктің
мәнсіздігін түсіндім.
Сосын елсіз жақтардан
қайта оралдым күрсініп.
Төгілген тер, аққан қан
баяғы бір тіршілік.
Адам болдым қайта мен
аштық, жоқтық қамаған.
Бақыт жайлы айтар ем,
жұрдай болдым санадан:
жұмыспен бас қатырып
кешке дейін дамылсыз,
үнсіз бейне мақұлық
өмір кешкен жалынсыз.
Ұмыт қылып күлкіні,
бар бейнетті асадым.
...Бәрібір мен бір күні
еркіндікке қашамын!

ПАБЛО НЕРУДА

---