Асыл атам – Нарынкулова Айсұлу

Атамның бауырында өскен едім.
Басымнан талай өмір кескен едім.
Ал атам болса, қалды құм Нарынның баурайында.
Ал осыған құрбым айтсам нансыңба.
Бір кезде бір бай болды Темірәлі
Кәпірдің пиғылы жаман кетсін әрі.
Ұрып-соғып жұмсайды екен адамдарды
Қаншама бағып қақсаңда мың сан малды .
Жылдардан жылдар өткенде.
Сол жерге келіп сорлы ата.
Совхоздың кәрі-құртаң малын бақты.
Арқасынан аққан тері су боп ақты.
Еңбегі бағаланбай еш кеткендей.
Сол құмның баурайында мәңгі қалған.