Қолында билік барларға – Фариза Оңғарсынова

Қолында билік барларға
жағынып жалпаң қаққандар,
секіріп аттап ардан да,
биліксіздерді таптаңдар!
Мансаптың дертін емдер ме,
дәру жоқ, соны түйдік біз.
Мазмұнсыз, мәнсіз сендерге
күн көру қиын биліксіз.
Жүйкемді мен де жонам кеп,
өссем деп биік бәрінен.
Сендерге обал болар деп,
жағынбай келем әлі мен!
Жанымды жеді бір мұңым,
басылмай тіпті дәріге:
санаулы билік құрғырың
қалар ма жетпей бәріңе?
Сен үшін мен де мұңданам,
өңештен асың өтпесе.
Тимесе билік – күн қараң,
ойбайды салып, от көсе!
Қайғырма маған сен бірақ,
жағдайым менің басқаша:
өлеңім барда, жер – жұмақ,
оқыма, саған жақпаса!
Көйлегім бүтін, күйлімін,
жатқам жоқ шіріп жағада.
Жаутаңдап алған билігің
еркіндігімнен садаға!
1984