Қайғы – Фариза Оңғарсынова

Біле алмай қайдан шығар күн
қара жүр – арақ ішкені.
Ат мінген саясатшылардың
аударыспақ ойнау – істері.
Дананың күйі - таныс жай,
кім іздер батса жылымға,
тұтқынға түскен барыстай
тышқандар патшалығында.
Ел басқарады есерің,
қазанның басы – баққаны.
Тілсіз қалғаны шешенің
жанына ешкімнің батпады.
Талтаңдап жаттар жеріңде
сорады сәніңді ақырын.
Жан қалмай барады сенуге –
жатыңнан жаман жақының.
Баяғыдай тұрар қасқайып
қарияда қауқар жоқ бүгін.
Жалтақтап серттен жас тайып,
ойлайды қарынның тоқтығын.
Тамыры қылдай жұқарып,
үйлесім кеткен жерінен,
бастары айналған мұқалып
жандарды көріп, егілем.
1991