Көкшетау – Хамит Ерғалиев

Суретшінің білем мен көп шеберін,
Данышпандар қиялын көксегенін.
Барлығынан мен үшін шапағатты
Мәңгі-бақи мақтаным —
Көкше менің.
Көкшетауға нөсер мен жасын ықтап,
Бұлт та бойын жүреді жасырып қап.
Заңғарының басында баяғыдан
Батыр, сұлу — барлығы жатыр ұйықтап.
Олар әсте шомбаған қаралы ойға,
Күндіз ұйықтап, түнгісін қарады айға.
Еркіндік пен ерлікті күзету шарт
Қара тасты қақ жарған қарағайға.
Суымен де сұлудай танысқанның,
Сандықтасты салмағы жанышқан мың.
Мөлдір оның көлдері махаббаттай,
Әpi терең ойындай данышпанның.
Қонған сайын қазақтың кешi белге,
Көкше талай танытты досын елге.
Ақын, әнші, аққудың сәулесі мен
Көлеңкесі көп түсті осы көлге.
Сұлу Көкше менің де cүйенepiм,
Көкірекке толтырды күй өнерін;
Төбесіне көтерді Оқжетпесі
Fасырымның періште-пионерін.
Рақым қылмақ ұрпаққа cepтi бастан,
Көкше даңқы жаһаннан еркін асқан —
Құптап алса Бурабай құшағына,
Ақ денеден адамның дерті қашқан.
Жерұйық боп жаралған арғы шақтан,
Сұлу Көкше! Сен маған сенім, мақтан.
Қасиеттеп досыма дәм қыларым —
Дақылың мен бағланың сенің баққан.
Сенің баққан бағланың, дақылындай
Даңқты күнде өлеңім, ақылым бай!
Махаббаты адамға ағыл-тегіл
Адал жанды сен де бip ақын ұлдай!