Өлең, жыр, ақындар

Орақ үстінде

  • 20.03.2022
  • 0
  • 0
  • 650
Қырманда қызып, күн қауышады,
Дегбірсіз мезгіл түнге ауысады;
Түні де ширақ, дәулеті тасып,
Сағат, минутын тауысады.
Қырманда қызып, шаң да тұншығады,
Жел-құз да шаршап тыншығады.
Машина фары сөнер-сөнбесте
Қайтадан қауырт күн шығады.
Қырманда заттың сыры тұрады, —
Әрненің қатал сыны туады:
Бетон майысса, белін түзетіп,
Темip қызса да, суытылады.
Қырманда қыр да біршамалы
Қозғалып жатып бусанады;
Бәpi де мұнда кезекпе-кезек
Ауыр жұмыстан босанады.
Жалғыз-ақ адам өз орнында
Бәрінен шырқап озар мұнда.
Түнге де күнге демейді адам:
«Қарауыттың ба, бозардың ба?!»
Тәулік тәңірі өзi болғасын,
Мезгілден шырқап озып алғасын,
Аптаға айлық күш бітіреді;
Ақын осыған сөзін арнасын!
Kәдімгi зеңгір тау салмағын,
Дақылмен өлшеп тауыса алмадым! —
Демек те адам, үстеп шығармақ
Тарих пен жеңіс табысар жағын...
Тарихтар атты көштің аңсаған,
Ой-қиял атты құстың аңсаған —
Қырманы осы, құдыреті күшті
Басымды ием, күшті нан, саған!
Күшті нан!
Тек сен өмipгe нұрсың!
Нансыздардың қансыз тірлігі құрсын!
Күшті нан, күллі жүрек қанымсың,
Қызуым сенсің!
Мен сенің жыршың!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ғарифоллаға

  • 0
  • 0

Қайран аға, еркелігім жарасқан,
Әзіл айтсам, әдеп сөзден әрі аспан:
Білеміз ғой, өзің жайлы тынбастан
Бұл күндерде не деп жатыр жер, аспан.

Толық

Бибігүл ханым хақында

  • 0
  • 0

Бағымызға туған бұлбұл Бибігүл
Мың құшақтан бip құшаққа жиды гүл.
Тағы-тағы сайрап болып тағы да
Сонша төмен басын кімгe иді бұл?

Толық

Айтыскер жас ұрпаққа

  • 0
  • 0

Жаным балам — жас ақыны айтыстың!
Батамдай біл, қайратысың қай тұстың.
Үнің дербес шықпай жатып дей көрме
Алақанға көктен балқып ай түссін.

Толық

Қарап көріңіз