Мама сағындым сені – Гульнази Назарова

Оқыдым өлеңді мен,
Мама сағындым сені деген.
Сағынасың қанша жылдар өтседе,
Ананың орны бөлек әрине

Сағынасың анаңды қартайсаңда,
Сарқылмас күш аларсың анаң бар да.
Анасы бар адамдар қартаймайды,
Шын ба деп қараймын анасы бар жандарға,
Білдірмей мұңлы көзбен жан - жағыма.
Шын бақытты екенмін анам барда.

Сағынба деп айта алмаймын,
Әнді де бір өзіңе арнаймын.
Анашым жан жүрегім,
Елжіреп сағынышпен еске аламын.

Сағынамыз мамамызды,
Құрметтейік анамызды.
Ана деген құдіретті ғой,
Сыйлайық бар жақсылықты.


Сонда да тоқтау керек деп ойлаймын аталы сөзге,
Анаңыз тыныш жатсын мәңгілік мекенінде.
Сағынасың, ойлайсың бәрінде,
Болсын деймін бар ананың орны жұмақтың төрінде.

Осылай айтты неге?
Деп сен мені сөкпе.
Өмір деген жалғасады,
Ойла тіршілікті бір сәтке.