Өлең, жыр, ақындар

Мойнына желпіп жібек самал — бала

  • 30.03.2022
  • 0
  • 0
  • 576
Мойнына желпіп жібек самал — бала,
Бауырына басып өскен бабам — дала.
Ең ұлы өсімдігі Жер ананың –
Тамырын бөлек алған Адам ғана!
Айналдырсаң өзіңді қол жаулыққа
Өзіңе-өзің дұшпансың ол-жаулық та.
Адамға дару еткен әдемілік
Әуелі әдемілік — денсаулық та!
Сақтансаң — сақтармын дер Тәңір — Құдай,
Гүлденіп тұра бермес өмір бұлай.
Деніңнің саулығына назар аудар
Қажетін өтей бермей — көңілге ұдай!
Өмірдің де шырқайтын әні өтеді,
Саулығың дүниені — сәні етеді.
Қимыл мен қозғалыста — ұзақ ғұмыр,
Ұзақ-ғұмыр ақыл-ой дәнекері.
Беталды, дертің қашар, Құдай ұрған,
Ақ жарқын адал көңіл шырайыңнан.
Аурудан құтыласың құтыла алсаң,
Тұмандай үрей, мұңың, уайымнан!
Күтесің — таң атуын, күн батуын,
Сырқасаң — керек емес гүл — жақұтың.
Талай шақ төсек тартып, қайта тұрып,
Аурудан оралған күн — бір бақытың!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Түн тәтті шапағаттай

  • 0
  • 0

Түн тәтті шапағаттай,
Көршілес купедегі,
Қос екі махаббаттай,
Теңізге құя ала ма,

Толық

Көш

  • 0
  • 0

Елестейді Ұлы көші бабамның,
Елестейді Ұлы көші даламның,
Сағым дала — боз ғалам,
Жан дүниемді қозғаған,

Толық

Кетем дедің

  • 0
  • 0

«Кетем дедің.
Кетсең кет!
Мен өлмеспін.
Күндер кештік.

Толық

Қарап көріңіз