Өлең, жыр, ақындар

Абай қабірі басында туған ой

  • 01.04.2022
  • 0
  • 0
  • 889
Бір Алатау жерленгенге ұксады,
Халқым тауын қалай ғана қиды екен?
Жұмыр жерді орап алған құшағы,
Тар қабірге калай ғана сыйды екен?
Қайран ұлын халқына да қимаған,
Құшағына алып жатыр от мекен.
Бар қазақтың маңдайына сыймаған,
Бір табытқа қалай сыйып кетті екен?
Ескерткіш боп, нәзік жанын ұрлатып,
Ақын шексіз сырға батқан сияқты.
Бар әлемді жүрегімен тыңдатып,
Өзі жайлы тыңдап жатқан сияқты.
Теңіздің көкжиегі ақ шағыл құм,
Жалаң аяқ жүгірсем сылқым еді.
Айдында ойнақтаған бал шағымның
Ғажап еді-ау шіркін-ай күлкілері.
Жалаңаш тәнімде бір оянатын,
Толқында толқындаған сезім майда;
Қуаныш жүрегінде бой алатын,
Апыр-ай, өзіңде өткен кезім қайда?
Көз жетпейтін көгілдір далама ұқсап,
Толқының сыймаушы еді құшағыма.
Қалды ма екен бақытты балалық шақ,
Оймен кез салғанымда ұшаныңа?
Өз қызығын тартады алдыңда әр күн,
Одан асқан байлықтың керегі не?
Бал дәурен балалығым қалды, бәлкім,
Сүңгігенде теңізім тереңіңе.
Көз алдымда зымырап барады күн,
Жатыр теңіз толқыны – сырға қанық.
Біреудің шомылдырып балалығын,
Біреудің жастық шағын ұрлап алып...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өз күшін өзі болып байқап алғаш

  • 0
  • 0

Өз күшін өзі болып байқап алғаш,
Тұлғалар қалды өмірде қайталанбас.
Абай мен Пушкин ақын дәл осылай
«Қайталанар» деп ешкім айта да алмас.

Толық

Өзіммен-өзім болайын

  • 0
  • 0

Өзіммен-өзім болайын,
Өкпелеме, ағайын.
Жырымнан дәмді таттыңдар,
Шырқаған тойда талайың.

Толық

Жұлдыздарым жанып тұр түнгі аспаннан

  • 0
  • 0

Жұлдыздарым жанып тұр түнгі аспаннан
Ақынның не амалы бар сырды ашқаннан.
Жұлдыз-ай жарық ойлы өлең жазам
Тұмшалап жан-жағыңды мұң басқаннан.

Толық

Қарап көріңіз