Өлең, жыр, ақындар

1932

  • 01.04.2022
  • 0
  • 0
  • 747
«Қаратаудың басынан көш келеді...
Көшкен сайын бір тайлақ бос келеді...»
Көшпелі ата қазақ нар қомында,
Бостандық, кендік аңсап өскен еді.
Халқымның өмірінің гүл атқаны —
Таулардай туған жерге тұрақтады.
Басынан баяны мол бақыт көшпей,
Тұрақтады өзімен мұрат, бағы.
Келешегін қазағым көріпті алдан,
Қасиетті халқыммен жолықты арман
Шөлдеген қайта тұрды Қарақұмдар,
Нарлардай ұлы жолда шөгіп қалған.
Оңтүстік,
батыс,
шығыс,
терістік ел,
Өмір өзі кеңейтті өрісті кең,
Өзі көшпей қазақтың қазір даңқы
Көшіп жүр ата мекен —
Жер үстімен!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Соңғы сөзі ағаның

  • 0
  • 0

Екі көзім – екі бұлт,
Төгіп жатыр нөсерлерін қайғымен;
Ауру деген жер-жүректің төсіне
Тіліп түскен білем.

Толық

Сол бір көктем

  • 0
  • 0

Еске алып ғажайыптай өткенімді,
Аялап ұшырғандай көкке күнді,
Адасып қалғандай бір аққуымнан,
Мен іздеп кеттім сол бір көктемімді.

Толық

Білдің бе, бұл өмірде кім бақытты?

  • 0
  • 0

"Білдің бе, бұл өмірде кім бақытты?"
Бір дауыс жүрегіме үн қатыпты.
Бір дәруіш бақыт деген осы ғой деп,
Жүрегінің дүрсілін тыңдатыпты.

Толық

Қарап көріңіз