Өлең, жыр, ақындар

Ақ боз үй

  • 08.04.2022
  • 0
  • 0
  • 1073
Қалсам да қалада осы бағым жанып,
Жүргем жоқ базбіреудей жанын бағып.
Қиналсам жүреді ылғи түсіме еніп,
Ауылда ақ боз үйім сағымданын.
Қарамай әке-шеше салтына да,
Жөнелді жолдарымен тартып алға.
Ақ боз үй алты қанат шаңырақтан,
Асығып армандарға алты бала!
Шаһардың үйренісіп салтына да,
Айналды қала деген халқына да.
Ақ боз үй қазір біздің алты үй болды,
Алтауының мекені — алты қала.
Бірін көрмей тұра алмас алтын ана,
Әр қаланы ойлайды әр күн ана.
Түс көріп жататындай ақ боз үйім,
Ақ боз үйден тараған алты қала!
Бір баладан барып жүр — бір балаға,
Бір қаладан барып жүр бір қалаға.
Амандығын тілейді әрбір үйдің,
Жүрегі сағынышқа тұнған ана.
Білінбей күндер-күндер жылжып өтті,
Ананы сағынышпен жыл жүдетті.
Ақ боз үйден тараған алты бала,
Жан-жаққа тартып жатыр бір жүректі.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Адам

  • 0
  • 0

Беріліп қоңыр күйдей сазды мұңға,
Ойласам, құрық салып назды жырға.
Қаншама жақсы адаммен жолыққанмын
Осынау өтіп жатқан жаз ғұмырда!

Толық

Ақ желкен

  • 0
  • 0

Айдарынан жел ескен,
Толқынымен тел өскен.
Тағдырымыз табысқан,
Теңіз ұлы емес пе ем?!

Толық

Дүниені жалт қаратсам деп едім

  • 0
  • 0

Неткен жұмбақ шексіз аспан көк едің,
Ғалам деген қандай ғажап кең едің.
Жүрегімнен өлең сыйлап өмірге,
Дүниені жалт қаратсам деп едім.

Толық

Қарап көріңіз