Есік пен төр – Шөмішбай Сариев

— ЕСІК пен ТӨР,
Бекерге ұйқаспайды:
БЕСІК пен КӨР —
Деген едік біріміз-бірімізге,
Ұйқастар оралғасын тілімізге.
Ауыл таңы ататын бір уақытта,
Шамдары бірге жанып түнімізде.
Теңіздің толқыны еді бесігіміз,
Ұшанда тоғысқандай шешіміміз,
Поэзня болатын тұңғыш рет,
Өмірден имене ашқан есігіміз.
Біз үшін көр жақын ба,
Төр жақын ба?
Бір ерлік жасайтындай өр затында.
Біз үшін жауап берер ендігі сөз —
Саптағы поэзия солдатында.
Теңіздің ащы суын татып едік,
Ақын едік, тудырған ақын елі.
ЕСІК пен ТӨР қаншалық алыс болса,
БЕСІК пен КӨР қаншалық жақын еді!..