Ақын – Михаил Лермонтов

Өнері күшті Рафаэль
Суретін сұлу қыздың бір
Жайнатып қолмен салды да:
Тербетіп өзін сол өнер,
Жығылды келіп алдына!
Ұзамай бірақ қайран от
Әлсіреп сөнді кеудеде.
Қойды құр шаршап, үндемей,
Есіне қайтып алған жоқ.
Ақын да: кенет ой келсе,
Ақтарып жанын жыр етер,
Қуатты үнмен сөйлесе,
Қауымның көңілін тебірентер.
Тауып бір рақат өлеңнен,
Алаңсыз тыныш отырып,
Жарылқап жанын жебеген –
Сендерді жырлар толқытып.
Кенет бір сол от суынар,
Жүректе арын әлсіреп,
Арбаған сағым қуылар!
Жадында ұзақ қалар тек
Жайнаған алғаш ұғымдар.