Өлең, жыр, ақындар

Романс

  • 18.05.2022
  • 0
  • 0
  • 697
Сұм жалғанға наразы жан,
Сұмдық жала жанға батып,
Кетті аттанып ыза буған,
Сәнді Римге өзі ұнатып.
"Ұмытам ба, о достарым,
О, шарабы солтүстіктің?
Ұмытам ба жарасқанын
Серуенін татулықтың?
Ұмытам ба, құйын қарын,
Сұлуларын, от жанарын,
Балалайка дыңылдарын, —
Ел ішінің сауықтарын.
Жаным-тәнім! Алыс қалдың,
Қайран елі мұңды зардың,
Қалай ғана ұмытамын,
Қаңқу сөзін залымдардың?
Жоқ! Зүбәржат мирт астында,
Гельвецийдің жартасында,
Жүрсем-дағы дулы Римде
Ұмытпаспын қайбірін де!"
Күймесінде сол бауырың,
Қымтанып ап мұңайды енді,
Сыңғыр-сыңғыр қоңыраудың
Үні үзіліп ұзай берді.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Олар сүйді бірін-бірі сонша нәзік, әрі ұзақ

  • 0
  • 0

Олар сүйді бірін-бірі сонша нәзік, әрі ұзақ,
Жүректерде құштарлықтың қара дерті азынап,
Бірақ соны мойындауға жауласардай сескенді,
Сондықтан да махаббаттан беріспеді еш белгі.

Толық

Баллада

  • 0
  • 0

Қақпадан шығып үш батыр сап түзеп ұзап барады,
жалған-ай!
Үш сұлу үнсіз көз сүзіп, соңынан ұзақ қарады,
арман-ай!

Толық

Ләззатты сәт

  • 0
  • 0

Қалғаныңды оңаша
Қалды деме ел сезіп.
Жас сұлуым, балаша
Жақындай бер қол созып.

Толық

Қарап көріңіз