А. Г. Хомутовара – Михаил Лермонтов

Әз ақын жалын жүректен
Сізге арнап өлең жолдарын
Аяулы күнді жыр еткен,
Ғажайып шабыт түлеткен;
Өткенді терең толғады.
Ол сізді көрмей тұрса да
Қауышқан сәтте қайтадан,
Үніңіз тербеп соншама
Көңілін қатты шайқаған.
Ақпейілге разы болғандай
Көңілі сонда бір тынған.
Өшкені қайта жанғандай
Құшағын жая ұмтылған.
Үмітпен ғұмыр кешкен деп,
Жайым бар, кез кеп, мұңдасқан.
Өтермін әман қастерлеп
Қаяулы бұл бір сырды ашпан.
Сенімім кәміл әрдайым:
Жөнелген жылдар жыраққа
Сіз жаққан шырақты арнайы
Өшірген емес, бірақ та.
Әз ақын мұңын серпіген
Жаныңыз дарқан ерек тым –
Әркім-ақ бұған елтіген.
Сол үшін сізге тағдырдың
Рахымы түссе керек-ті.