Бөлінбес енші – Сайын Назарбекұлы

Не болған маған —
Сендермен, сезім, тілдеспей?
Қарамай қағаз
Бетіне оның күндестей.
Бірімен бірі
Шашылған ойлар үндеспей,
Не болған маған
Жолдардың маржан
Мағызын шайнап күй кешпей?
Қалдым ба жұртта
Қасаң ой талмап, сағыздай?
Емес пе ем бір кез
Сендерді баққан нағыз бай.
Көңілді күйттеп,
Көйлекті биттеп кеттім бе,
Барам ба сөніп,
Жұпарлы сөзді
Шоғыңа сенің тамызбай?
Сананы кернер
Бой бермес ойлар қайдасың?
Өріссіз қалып
Жүр ме екен "алпыс" жайғасын?
Сәлем де оған,
Жетпіс пен сексен алда де,
Қарттыққа ерте,
Сертінен берген,
Шабыстан әзір таймасын.
Жиып ап миға
Әлемдік барлық қайғыны —
Бататын ойға
"Елім" деп "Жерім" қайда ұлы?
Тоқырап қалма,
Ақиқат біреу қашанда
Ойлаған ойың —
Бөлінбес енші,
Меншігі елдің, байлығы!