Қарттық

Шақырса жұмбақ ғалам мұнарлана,
Аңсапты көкжиекті құмар бала.
"Арман тау" айналды енді төбешікке,
Қажеті азғантай-ақ шыдам ғана.
Ол жалғыз тыңдаушысыз, сыңар тағы,
Ой күйрек, иесіне мұң артады.
Тән жалқы, қайран өмір өте шығып,
Жетуге төбешікке құмартады.
Өмірде алмақ болған қамдап бәрін,
Маржанға орап та еді, сәндеп жарын.
Төбешік сезер ме екен — тірілерде,
Кіруге, бар есікке мандат барын?