Бір ән қалса – Сайын Назарбекұлы

Жас шақта сескенбейсің дар ағаштан
Асаусың бұғалығын ала қашқан.
Көкірек әлі сазды, күйге толы,
Бір сарын орнап қалған бала жастан.
Емі ғой қам көңілдің бұл ән деген,
Қабағым ашылады жыр, әнменен.
Жазылса шіркін бір жыр, ел айтарлық,
Шарықтап кетер еді-ау, қыран денең.
Уақыт мен қайтейін сөгіп сені,
Тәңірім қуармасты егіп пе еді.
Жігіттер жастық шақты бағалай біл,
Тасыған сүттей таусар, төгіп сені.
Сұлудың сұрқы кетер наз кеткенде,
Айдында ажар қалмас қаз кеткенде.
Дариға-ай еш арманым болмас еді,
Бір көпір салып кетсем сазды өткелге.
Сері бар сұлу сүйіп, жар таңдайтын,
Жігіт бар мансап тауып, талтаңдайтын.
Дариға-ай еш арманым болмас еді,
Артымда бір он қалса қартаймайтын.

Астана. 30.05.2002.