Шолпан

Шолпан!
Сен маған –
Қайда барсам да!
Көлеңкем құсап
Ерiп жүрдiң.
Не iстесем де
Көнiп жүрдiң.
Омыртқам сынғандай
Ойсырап қалған кезiмде
Жебедiң.
Қаңсырап қалған кезiмде
Демедiң.
Тәнтiмiн!
Сен менi жаныңдай
Жақын көрдiң.
Теңдесi некен-саяқ
Ақын көрдiң.
Арыстандай ақырып,
Жолбарыстай бүктетiлiп
Ширыққан кезiмде
Сен маған басу айттың.
Адасқан кезiмде
Бетiме шыжғырып
Ашып айттың.
От пен ошағыма,
Сендей қосағыма –
Екi дүниеде ризамын.