Лас адам

Аузының ласын-ай!
Лас сөздерiне үндемей
Көпшiлiктiң шыдасын-ай!
Айнала мүңкiп кеттi.
Жүрегiм лобылып,
Кеудем кiлкiп кеттi.
Кiм болса да
Былапыт, былғанышын –
Аямай! –
Жағып жатыр.
Еден жуатын шүберектей
Лас сөздерге – шолпытып –
Малып жатыр.
Аппақ дегенiңдi
Жапаға құлатып
Сатпақ етедi.
Қатқақ дегенiңдi –
Қоймалжың! –
Батпақ етедi.
Бұл адам
Сасыған қан-жынды –
Одан сайын мүңкiтiп! –
Түртiп отырғандай.
Бет-аузын
Шуаш сiңген шұлғаумен
Сүртiп отырғандай.