Зоопарктегі өлім алдындағы қасқыр – Темірхан Медетбек

Арлан қасқырдың
Көз алдында
Жалған дүние –
Баяғыдай! –
Құбылып жатты;
Ал тұла бойынан
Бөрiлiк қуат қайтып,
Болат сымдардай түгi
Шiрiген шөптей боп
Жығылып қапты.
Өлiп барады!
Құдай-ау,
Қасқыр деген
Мұндай өлiмге
Көнбейтiн едi ғой...
Қасқыр деген –
Қақпанға түссе де!–
Арпалыспай
Өлмейтiн едi ғой.
Қасқыр
Өз өлiмiнен өлсе
Көзге көрiнбей
Құриды дейтiнi қайда?!
Алыспай өлгенiне намыстанып
Айға қарап
Ұлиды дейтiнi қайда?!
Ендi, мiне,
Соңғы рет
Мына дүниеге
Азуын ақситып,
Көзi қанталап
Жерiп қарады.
Қайран,
Көк бөрiнiң ұрпағы
Темiр тордың iшiнде –
Ұлуға да жарамай! –
Өлiп барады...