Пейзаж – Темірхан Медетбек

Ұлы Алатаудың –
Ұлы керуендей! –
Ауқым-ауқым бұлттарды
Үстiне
Теңдеп алғанын қарашы.
Сұқ көз бен
Сұм сөз сұқтанатындай
Сәндеп алғанын қарашы.
Тiпә-тiпә!
Ендi, мiне,
Жалаңдаған дойыр найзағайлар
Оның сауырынан
Тартып-тартып жiберердей.
Сол кезде Алатау
Шудалары желкiлдеп
Бұлт-теңдерiн артып ап
Қиыр алыстарға
Тартып жөнелердей.
Не iстесем екен?
Осы бiр көрiнiске
Телмiрiп қадалып
Тұрған орнымда
Таңқалып қалсам ба екен?!
Жоқ әлде –
Керуендерге қапталдан тиетiн,
Көшпелiлер ұрпағымын ғой! –
Дөңкиген бiр бұлтты
Алатаудың үстiнен –
Домалатып! –
Аударып алсам ба екен?!