Айлакер

Мына кісінің
(Тағы да!)
Жібектей есілтіп,
Желдей көсілтіп,
“Өй ” деуін-ай,
“Бүй” деуін-ай.
Қара кесектен
Қайрақ жасап,
Қара судан
Қаймақ жасап
Құбылтып сөйлеуін-ай.
Әр сөзі —
Май жаққандай! –
Иіліп, бүгіліп тұр.
Ал көздері
Бір іннен бір інге кірген
Тышқандар сияқты
Жүгіріп тұр.
Оны тыңдасаң –
Сіңірі шыққан кедейің
Домалап келіп бай болады.
Жұртта қалған тулағың
Тулап келіп тай болады.
Оны тыңдасаң –
Жоқ болар
Өкпе, наз –
Қайдағы-жайдағың.
Көдеден жіп ширатып,
Селеуден ине жасап,
Ебелектен тон тіккен
Неткен айла бұл?!