Түрмеде дүниеге келген нәресте

Сұм өмір абақты ғой саналыға
Мағжан

Тебіреніп кетсең
Тастарыңды допша домалататын,
Асқар таулар,
Сендер де үндеме,
Еміреніп кетсең,
Жасыл жапырақты бұтақтарыңды
Қанаттардай қағатын,
Жасыл баулар,
Сендер де үндеме.
Қараңдаршы,
Мен тудым деп
Жапан дүниеге жар салып
Жас нәресте өмірге келді...
Түрмеде.
Әй, құдай-ай,
Бұл өмір қатігез,
Ғапыл екен-ау.
Қып-қызыл шаранам-ай,
Бұдан былай
Мына керілген
Тікенекті сымдар
Тәніңе ғана емес —
Жаныңа да! —
Ғұмыр бойы батып өтеді-ау.
Бірақ сен,
Жасыма, Бал бөбек !
Шілдехана күні де
Мына біздер —
Аталарың мен бабаларың! —
Қасіретті суға
Жуынғанбыз.
Өйткені біздер
Кеңес Одағы деп аталатын
Темір бетонды
Алып түрмеде туылғанбыз.
Опыр-ай,
Былайша қарасаң
Шетімізден ақынбыз,
Шетімізден батырмыз...
Бірақ бәрі-бір
Құлдық түрмесінен —
Әлі күнге! —
Шыға алмай жатырмыз.
Сондықтан, қарағым,
Бұл өмірден алатын
Қазір-ақ белгілі
Сенің үлесің:
Күндердің күнінде
Осы бір лағнет атқыр
Түрмеден шығып,
Біз жүрген —
Әбілет қаққыр! —
Түрмеге кіресің!
Соған дайын бол!