Көршілерім – Темірхан Медетбек

Ертеректе
Каспиймен көрші болдым.
Енді қазір
Алатаумен көршімін.
Содан ба,
Бірде ашулы,
Бірде өршілмін.
Біреуі айдынды,
Біреуі айбынды.
Каспий теңізім,
Мен барғанда,
Жал- жал толқындарының
Жалынан сипатып,
Шағалаларын
Шашудай шашып
Тас төбемде
Ұшырып қоятыны бар.
(Сонан соң
Соншама алып басымен
Арқырап- сарқырап кеткеніне
Өз- өзінен
Қысылып қалатыны бар).
Пенде болған соң
Көңіл дегенің
Бірде мынадан,
Бірде анадан қалады.
Сондайда
Алып Алатау
Мені бауырына басып
Аппақ бұлттарына
Аунатып,
Аунатып алады.
Әйтеуір осылай,
(Сенбесеңіз
Сол екеуінен сұраңыз).
Біреуімен анда- санда,
Біреуімен жиі- жиі
Қатысып тұрамыз...