Өткеннен әңгіме – Темірхан Медетбек

Түркістанның
Темір жол мектебінде
Оқып едім.
Оқуды қатырмасам да,
Көңліме
Көп нәрсе тоқып едім...
Ағылып жатқан
Пойыздардың үстіне
Шығып алып
Төбелес іздеп
Арысқа,
Ташкенге баратынбыз.
Әй, балалық- ай,
Содан біз
Рахат табатынбыз.
... Бір күні
Сондай бір сапарда
Пойыздың үстінде
(Құдай- ау,
Жанбастан– өштім бе)
Жүгіріп келе жаттым да,
Бұрылыс бір тұста
Пойыздың үстінен ұштым да
(Құдайым сақтап)
Телеграф сымына
Ілініп қалғаным.
(Бар екен
Көрер жарығым,
Көрер жалғаным.)
Сол сымның бойымен
Сырғанап барып
Ақ құлақ бағанға
Жетіп тоқтадым...
Мұны көрмесем,
Мына тірліктің қадірін
Қалай білермін.
... Бағана бойымен
“Сыр- р” етіп түстім де
Өкіріп
Жылап жібердім.
Бір тұрып,
Қайта құладым.
Әйтеуір мен сонда
Тірі қалғаныма
Қуанып емес,
Жойқын бір төбелестен
Құр қалғаныма
Өкініп жыладым!