Кемпірқосақтан құлау – Темірхан Медетбек

Мейлі сен,
Мейлі сенбе сен! –
Өрмелеп шықтым мен
Кемпірқосаққа көктегі...
Сол кезде, құдай- ай,
Қайтадан бұлттар шығып
Кемпірқосақтың
Шарт етіп
Үзіліп кеткені...
Аласұру басталды!
Жұрнақ бұлтқа құлап
Жұлынымды
Үзіп ала жаздадым.
Ою-ою
Сырмақ бұлтқа құлап
Ұрығымды
Бұзып ала жаздадым.
Аунап- аунап кеп
Ала бұлтқа түсіп ем,
Ала бұлт мені
Алатаудан
Алтай жаққа
Алып кетті.
(Қасымнан әлдене
Жарқылдап
Жанып өтті.
Басымнан әлдене
Жалтылдап
Ағып өтті.)
Одан сырғанап
Қара бұлтқа құлап
Қара жамбасымды
Ауырттым.
Соған қамықтым!
Сонсоң солқ етіп
Туған жерімнің
Қара тасына түстім.
(Көретін жарығым- ай!) ...
Туған жерімнің
Қара тасының
Түбіттей жұп- жұмсақ
Мамығын-ай...