Ақ Еділ

Көріп мен ұнаттым
Ақ Еділ бойларын,
Аққан сан бұлақтың
Көркіне тоймадым.
Қызығып көркіне,
Жыр кетті шертіле!
Көк толқын ойнауы
Сыңғырлап ағысы,
Бір жырды ойдағы
Оятты даусы...
Ол тәтті үн — ән сазы,
Секілді жан жазы.
Ақ Еділ толқыны
Жарыңа ұрыла
Шырқап бір толқыды
Әніне «Нұрия»...
Не деген әсем ән,
Кім екен жасаған?..
Сұлу ән тербетті
Қалғыған орманды,
Бұлбұл да әндетті
Күйге орман орнады.
Сүйді де осы үнді
Ақ Еділ қосылды...
Ақ Еділ суынан
Бұл жырды Салауат
Тыңдады... Сызылды ән
Ер жанын аялап...
Ән көкке самғады,
Есімде сол қалды...
Ақ Еділ бойынан
Сый тұтқан сәлем ап,—
Қоладан құйылған
Салт атты Салауат
Көтеріп қылышын,—
Ұнаттым — тұрысын.
Ақ Еділ суыңа
Жуынған Салауат,
Шежіре сырыңа
Қаныққан саралап,—
Ақ өзен мөлдірін
Шолып тұр ол бүгін.

Уфа, 1954