Өлең, жыр, ақындар

М... ға

  • 11.07.2022
  • 0
  • 0
  • 1202
Ыстықсың шықтан неге, сәулетайым?
Есте ме, күлдірген күн көктің айын...
Өлеңі ғашығыңның сорғалаған,
— Сия ғып жазған жүрек қанын.
Жүректен ыстық жанға қан тамызып,
Аузыңнан гүлше ашылған бал алғызып,
Неге аттың махаббаттың ұшқынымен
Қарақат қара көзді қадалғызып?..
Кептіріп күңгірт күнгі көздің жасын,
Жеткенде нұрлы өмірге жайнақ жасың,
Шынайы сүю біздің таңда ғана,
Шын сүю айып емес, қарындасым!

1932



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Бала қайың

  • 0
  • 0

Бала қайың балауса
Бөбегіндей көктемнің,
Бал-бұл жанған алауша
Балғын бойын өпкен күн.

Толық

Ертеңгі дабыл

  • 0
  • 0

Таң ағарып қалғанда,
Күн шықты әне, күн шықты!
Шатыр толған алаңда,
Сызылып бір үн шықты.

Толық

Ұйғыннан

  • 0
  • 0

Толқынды кәрі тарих ізінен мен
Қанға ұқсас қызыл гүл, шешек тердім.
Шабыт алып қыз көктем жүзінен мен
Жаздым жыр. Бар асылымды елге бердім.

Толық

Қарап көріңіз