Жаз – Тайыр Жароков

Аймағымды аялап,
Алтын қанат туса жаз;
Айдын көлді қиялап
Қаңқылдап ұшар үйрек, қаз.
Аққу жүзіп көлінде,
Гүлге қонып көбелек.
Сұлу жазда менің де
Көңіліме күй келеді.
Аймақтың алақанынан;
Көктемде жерге шашылған,
Ұзарып өсіп інжу дән,
Ат құлағын жасырған.
Шалқар егін жайқалып,
Секілді шексіз дария,
Теңселгендей шайқалып,
Толқындай ұрған жарына.
Күзетінде елінің
Тұрған түнгі солдаттай,
Күзетшісі егіннің
Ырысын күткен ардақтай.
Көз тіксең қырға азырақ,
Қой, қозы шулап жамырап,
Жайлауда жылқы азынап,
Даусынан тау жаңғырады.
Қайыруға дауыстап,
Жылқышыдан шықса айқай.
Осқырынып, ойқастап
Құйрық атқан құлын, тай.
Құрық алып жылқышы,
Қой қайырып малшылар.
Күзетіп малды түн іші,
Сызылтып салған ән шығар.
Елге ойдағы, қырдағы
Қақтырып жарқын жаз жайраң...
Қызып еңбек думаны
Шаттанып жұртым мәз-мейрам.

1948