Қыс – Тайыр Жароков

Жауып тұтас жер бетін
Көктен күміс ұшқындар,
Көрсетті қарлы келбетін,
Лебі суық қысқы ызғар.
Тысқа шықсақ жер аппақ,
Белуардан омбы қар.
Тұрса да аяз жалақтап,
Емес дене домбығар.
Қарасаң ағаш басына,
Қар жамылып жапырақ,
Келді көк мұз жасыра,
Тұр айнадай жалтырап.
Алтайы қызыл ақ құйрық,
Ақша қарға түлкі аунап.
Жараған аста ат жүйрік.
Аңшылар жүр түлкі аулап.
Қырғы жолға көз тіксең.
Құлдырап жеккен ат-шана,
Сызылып қарға із түскен,
Ауыздық сүзе, ат шаба.
Жүре ме бала ойнамай,
Соғыпты қардан аққала.
Суықтан беті алмадай
Қызарған, ойнап топ бала.
Жауып тұтас жер бетін
Көктен күміс ұшқындар.
Көрсеткен қарлы келбетін,
Лебі суық қысқы ызғар.

1948