Жаңа жыл түні

Өткен жылдың күнін көзден
Ұзатып сап көкжиекке,
Қарап алға нұрлы жүзбен
Шықтық тағы біз биікке.
Сол биіктен біздер шыққан
Артта қалған ізімізге
Көз тастасақ, гүлдер шыққан
Түр көрініп өзімізге.
Меруерт шық секілденген,
Тамшысынан маңдай тердің,
Шыққан гүл ол желкілдеген
Айғағында сәнді өмірдің.
Біз жасаған талай жылдың,
Жарқыраған жеңісінің,
Гүлі ол еңбек сүйгіш елдің
Өмірінің жемісінің.
Гүл тамыры жатыр терең,
Оны боран, жауын-шашын
Жапыра алмайды, қылмайды елең
Түссе де ол көктен жасын.
Өткен жылдың күнін көзден
Ұзатып сап көкжиекке,
Қарап алға нұрлы жүзбен
Шықтық тағы біз биікке.
Шымылдығын ашты кектің
Ай сұлуы жаңа жылдық,
Үмітінде жас тілектің
Тұтанды оты жаңа жырдың.
Жаңа ай — күміс қол орақтай
Біздің сұлу гербтегі.
Қояр емес ойды оятпай,—
Не еткен ғажап көрікті еді.
Жүзін тосқан нұры балқып
Аймағыма ай алыстан,
Көктен жалт-жұлт көзді тартып,
Жұлдыз қармен шағылысқан.
Иә, өзгеше ай да сұлу,
Біздің елдің аспанында.
Бақытты өмір сүру, сүю
Тек біздің ел жастарында.
Өмір үшін кешіп майдан
Қару ұстап мініп атқа,
Бақыт туын бермей қолдан,
Қарсы бардық жауған оққа.
Әне, бейне аспандағы ай —
Мұзға түскен алтын таға.
Еске алдырады жүрген талай
Түнгі жолды қан майданда.
Майдан бітті, жау жеңілді,
Өмір жайнап, тан, арай,
Құлпырған шақ, тағы келді
Жаңа жылдың туып айы.
Мұнайшы ұстап болат бұрғы,
Мұнай атып жатты тағы.
Динамитін тұтандырды
Шахтер шыңырау шахты дағы.
Мұртына мұз қатқан малшы,
Қарлы дала отардағы.
Яки ақын, яки әнші,
Я колхозшы қатардағы.
Аяз тілді декабрьдің
Қар жалаған соңғы кешін,
Шығарып сап жаңа жылдың
Күтіп отыр сүйіншісін.

1950