Партия газеті

Төрттен бірін жасап бүкіл ғасырдың
Тұғырыңда тұрсың толып мүшелін;
Большевиктік сөздің даңқын асырдың,
Сайрап тұрған бұлбұл тілді шешенім.
Тегеурінді қанат қаққан қырандай,
Жауды жайқап жарқ етті қияғың.
Сен саңқылдап партия үнін ұрандай
Шыққанында,— тұрған елім құлағын.
Құстай ұшып Ұлы Отанның даласын,
Қиқу салып жерің бар ма бармаған,
Оқығанда ашып ойдың арнасын
Жан аз шығар сені қолға алмаған.
Айна дайын сенің айқын жүзіңнен
Көрді елім күн келбетін өмірдің.
Меруерттей сөзің әрбір тізілген,
Нұр ойнатқан сарайына көңілдің.
Сен қолыңда — бақташының, малшының,
Сен қолында — білімпаздың, ақынның,
Сен — өмірдің көрсететін бар шынын,
Сөзің туған сәулесінен алтын күн.
Сен жеткіздің жырдай шырқап халыққа
Жада өмірде заңның алтын сәулесін,
Сөзден құйған ұсайсың бір алыпқа
Терең ойдың ту ғып ұстап бейнесін.
Соғыста да сөзді оқтай саулаттың,
Оттан қайтпай, қан майданмен тілдестің,
Окобында бірге жатып солдаттың,
Сұр шинельге бірге оранып сөйлестің.
Жау оғына жыртылмады броньдай
Төрт бұрышты төрт бетіңнің шаршысы,
Ер қолында жарқылдай бер құралдай,
Партияның жалынды сөз жаршысы.

1949