Асығып тез аттандық

(Бостандықты қарсы алу)

Басып жатты тәтті ұйқы
Сарыарқаның даласын.
Құл ғып жатты қара түн
Қалың қазақ баласын.
Таң таяуын сездік те
Ояндық біз қыбырлап.
Тіршілік қылдық оянып,
Түннен қорқып сыбырлап.
Еріктің таңы келерін
Зұлматты жеңіп хақтың біз,
Қуаныстық сезініп,
Өтерін құлдық шақтың біз.
Таңды қарсы алмаққа,
Тұлпарларды таптық біз.
Айдарына қызыл шоқ
Үкілеп сүзіп тақтық біз.
Қызыл шашақ — оқа ұстап,
Жібек жабу жаптық біз.
Күміс ермен ерлесіп
Жаратып, байлап бақтық біз.
Күншығысты қаптаған
Бір зеңгір тау бар еді.
Сол зеңгірге баратын
Жол қатерлі, тар еді.
Тәуекел қылып аттанып,
Атқа қамшы бастық біз.
Неше қатер жерлерден
Аман-есен астық біз.
Зеңгір тауға кеп жетіп,
Биігіне өрледік.
Тұлпарларды орғытып,
Көкке құлаш сермедік.
Шың басына кеп шықтық,
Көк аспанмен тілдескен.
Биіктікке таласып,
Бұлттармен күндескен.
Күтіп таңды атырдық,
Күншығысқа қарасып.
Шапақ шығып төменнен,
Жайылды көкке бері асып.
Жер мен көкке нұр шашып,
Көрінді таң жалтырап:
Шаттық тасып лүпілдеп
Соқты жүрек қалтырап.
Кешікпей-ақ қызыл күн
Шыға келді жарқырап,
Тұлпарлар да шаттанып
Тұра алмады арқырап.
Түнерген зұлмат аспанда
Бұлтты қуды рахман күн.
Сарыарқаға қарасақ,
Мұнартқан әлі түн.
Күнге жайып құшақты,
Шақырып бері шаттандық.
Қуантуға ел-жұртты
Асығып тез аттандық.

1917 жыл, 9 наурыз. (Асау тұлпар)

---