Бақтиярым, бауырым!

Боз жорғадай тайпалды,
Боз жусандай шайқалды.
Ердің сойы болғасын
Ел намысын қайтарды.
Шаршы алаңда серт түйді.
Жалындатты өрт биді.
Ширықтырды мәрт күйді.
Жұдырығы дөп тиді.
Сары дәуді жамсатты,
Қара дәуді қаусатты.
Ақтұйғындай жарқылдап
Ақ түтекке қарсы ақты.
Тебіренбей теңселді,
Бетпе-бетке белсенді.
Жекпе-жекте жеңер деп,
Жүрекпенен ел сенді.
Қаламады қапылды,
Барыстайын атылды.
Бабалары жебеді
Біздің қайсар батырды.
Сайыпқыран сүрісті,
Салды сойқан ұрысты.
Жақпар тастың жарында
Тау текедей жүрісті.
Қайрақтанған сабыры,
Қайраттанған қарымы.
Қысқарғандай көрінді
Қара дәудің адымы.
Жігітіміз аймаңдай,
Жанын күнге жайғандай,
Төтеп беріп дүлейге
Тұрды-ау сабаз майданда-ай!
Қазақ ұлы құбақан,
Үміт артып тұр Отан.
Соққыларың сарт та сұрт
Жауған сәтін ұнатам.
Тиянақтан табылдың.
Тағы соқтың.
Тағы ұрдың.
Көк бөріше кеуделеп,
Көк байрақты жамылдың.
Бақтиярым, бауырым,
Тарттың жүктің ауырын.
«Ақсарбасын» айтты-ау көп
Алаш деген қауымың.
Дүйім елді шарпыды
Құралайдың салқыны.
Ашты-ау көңіл аспанын
Артаевтың алтыны!