Шеше

Шеше,
Ұлың ем зор бағы,
Көзіне күн сайын түнеп шық,
Сен жайлы ойласам болғаны,
Кептеле қалады бір өксік.
Тағдыр ма?
Тағдыр ол қабағы
Қаталдау,
Қартайған кісі ғой.
Мың жерден мұң болып жанады,
Мың түрлі кіріп ап ішіме ой.
Тілегің тамыздық нұры әппақ,
Ошақтың отына мен жаққан.
Тірліктің дәмі бар бір аптап,
Тонардың нанында сен жапқан.
Десем де барлығын арнайын,
Тек маған арналған қандай бақ?!
Ұлыңа бересің әрдайым,
Наныңа жағып ап балқаймақ.
Шеше, аман болыңыз!