Сайрам

Сайрам, Сайрам,
Сені мезгіл мұңайтты,
Ақынсың-ау қайғысына күлдірген.
Бір махаббат болған дейді,
Кім айтты?!
Бір сағыныш қонған дейді,
Кім білген?!
Мазмұны жүректі езген келбетті ең,
Өксігіңді қызықтауға жұрт үйір.
Қайсы құрлық тағдырыңды шерлі еткен,
Қай теңіздің көз жасы едің бір түйір?!
Сыңғыры деп болжағандар шолпының,
Алжасты ғой,
(сезеді оны қу ішің.)
Түсінбеймін,
Сондай сұлу толқының,
Түсінемін,
Сондай ауыр тынысың!...
Ғазанама – пенделердің күйкі ісі,
Мәңгілікті жалғанда деп сенетін.
Ақылдысың келмей жатқан ұйқысы,
Ақымақсың оянғысы келетін!...

---