Өлең, жыр, ақындар

Аспанмен ағатын бұлағым

  • 16.01.2023
  • 0
  • 0
  • 940
Таңғы үш...
Тағы да ояумын,
Жиренше көңілім шер қуған.
Ғарыштан түсетін аяулым,
Күттірме, кел жылдам.
Айта бер, өзіңде құлағым,
- Жо, жо, жоқ...
Емеспін тұңғыш ер.
Аспанмен ағатын бұлағым,
Мен де бір құмды шөл.
Сен де іштей ойлайсың білдірмей,
Дертіңе түн тоңып,
Ай терлеп...
Теңізге жетуге үлгермей,
Жоғалсам қайтем деп.
Мен кіммін?...
 
Тәні нұр,
Жаны жыр,
Кепілмін, келе бер өлмейсің.
Ғарышта қалғанмен бәрібір,
Жақсылық көрмейсің.
Тағдыры Ақандай “сорлылау”,
Салымың салбөксе аңшыдан.
Қона алмай кететін болдың-ау,
Құйрықсыз қаршығам.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сұр қаншық

  • 0
  • 0

Тартуы екен әкеме бір кісінің,
(Ит сыйламау жолдасқа білгіш ұғым).
Достықтары не болды бейхабармын,
Қаншық ит болды, есейіп сұр күшігім.

Толық

Көк Тәңірі басқан мөрін

  • 0
  • 0

Көк Тәңірі басқан мөрін,
Ақ періштем нұрлы кеуде...
Қалмағандай аспанда орын,
Сені жерге кім жіберген?!

Толық

Таңдану

  • 0
  • 0

Жанарға мұң,
Көкірегіне шер тұнғыш,
Тоғытатын дарияның толқынын.
Осы өлкеден ақын көрдім мен тұңғыш,

Толық

Қарап көріңіз