Өлең, жыр, ақындар

Аспанмен ағатын бұлағым

  • 16.01.2023
  • 0
  • 0
  • 919
Таңғы үш...
Тағы да ояумын,
Жиренше көңілім шер қуған.
Ғарыштан түсетін аяулым,
Күттірме, кел жылдам.
Айта бер, өзіңде құлағым,
- Жо, жо, жоқ...
Емеспін тұңғыш ер.
Аспанмен ағатын бұлағым,
Мен де бір құмды шөл.
Сен де іштей ойлайсың білдірмей,
Дертіңе түн тоңып,
Ай терлеп...
Теңізге жетуге үлгермей,
Жоғалсам қайтем деп.
Мен кіммін?...
 
Тәні нұр,
Жаны жыр,
Кепілмін, келе бер өлмейсің.
Ғарышта қалғанмен бәрібір,
Жақсылық көрмейсің.
Тағдыры Ақандай “сорлылау”,
Салымың салбөксе аңшыдан.
Қона алмай кететін болдың-ау,
Құйрықсыз қаршығам.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өзі дүрдей сері едім

  • 0
  • 0

Өзі дүрдей сері едім,
Сөзі мірдей,
Үзім қалқам сен едің өзі гүлдей.
Жаның сезіп тұрса да жағдайымды,

Толық

Өлең – ғұмыр...

  • 0
  • 0

Өлең – ғұмыр...
Шыққа қонған құсым ең,
Нәзіктікті саған қарап түсінем.
Қандай қиын үнін есту бақыттың,

Толық

Ұзату

  • 0
  • 0

Екеумізге екі айырық жол нұсқап,
Күрсінді іштей соры қалың сол қыстақ.
Кірпігіңе ай ақ күміс жалатып,
Аяз тұрды ақ бетіңді сорғыштап.

Толық

Қарап көріңіз