Өлең, жыр, ақындар

Ақтөс

  • 17.01.2023
  • 0
  • 0
  • 1115
Сен аулада үресің...
Ай мен жырдың,
Арасында адасып, әй, мен де үрдім.
Екеуміз еріксіз ит болдық-ау,
Ортасында күн кешіп бай мен құлдың.
Сен аулада үрмейсің...
Жел білмейді,
Өлең ойлап өтірік мен де үрмеймін.
 
Асыранды Ақтөсім тура өзіңдей,
Адал ермін,
Кірлесем, тең кірлеймін!
Сен аулада тағы үрдің...
Тағы да үрдің,
Қаңғып жүрген қаншықтың жаны кірді.
Үргеніне шулайтын ауыл біткен,
Бейбақ едік не деген халі мұңлы.
Үрмейікші Ақтөсім...
Қалайтыным,
Бұралқылар түрі бар талайтұғын.
Қателестім...
Әй, болды, үрейікші,
Жуынды ішпей жүреміз қалай тірі?!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сұр қаншық

  • 0
  • 0

Тартуы екен әкеме бір кісінің,
(Ит сыйламау жолдасқа білгіш ұғым).
Достықтары не болды бейхабармын,
Қаншық ит болды, есейіп сұр күшігім.

Толық

Кешір, тағы кеш жолыққан тағдырым

  • 0
  • 0

Кешір, тағы кеш жолыққан тағдырым,
Өзіңді аңсап кірпігімде жанды мұң.
Ескі лашық...
Тәтті шарап...

Толық

Кім кетті

  • 0
  • 0

Кім кетті,
Кім келді?...
Жұрт білмес,
Осыны неліктен ұқтым кеш?

Толық

Қарап көріңіз