Өмір мен өлеңім – Абайбек Сырым

Мен бөлекпін өмірім өлең бөлек,
Тәнді дәрі жанды жазған өлең емдеп.
Шимайлап шатпақтай беретінім,
Өлең тірі қалады адам өлмек.

Өзім емес жазамын өзге үшін,
Өзгенің айта алмаған сөздерін шын.
Шындықты ұға алмаған кереңдерге,
Дегенім қара өлеңім түсіндірсін!

Жазамын махаббаттың менмендігін,
Махаббатқа талай мәрте кеткен кегім.
Сезімді сезе алмаған тас жүрекке,
Қара өлеңім тастай тіліп сезіндірсін.

Жазамын елім жәйлі еңіреп мұң,
Ел басына қиындық туғанда күн,
Екі жауға бермейтін ұлын көріп,
Арқа сүйеп жәйбарақат жүру үшін.

Жазамын Алла үшін ақыретті,
Пайғамбардың жолын бізге шындық етті.
Уақыт жолы ұзарған сайын заман,
Көзі емес жүректерді соқыр етті.