Қуыршақ сатып алдық біз...

Дүкеннен көкем сенбіде,
Қуыршақ сатып ап келді.
Қуанып қалдым,
Мен, міне,
Мазаламаймын әпкемді.

Сөздерін тыңдап өзгенің,
Ішіне жұмбақ сыр түйіп.
Мөлдіреп қара көздері,
Қуыршақ отыр бұртиып.

Күнұзақ бізге бірде-бір
Айтпады қызық әңгіме.
Қалғандай тілі күрмеліп
Қуыршағымның мәңгіге!

Ол бірақ маған ұнады,
Қолыма алдым мен еппен.
«МА-МА!» - деп сол сәт жылады
Қуыршақ сөйлеп кенеттен.

Қайда екен оның анасы?
Іздесек,
Қалар табылып.
Шешесін бұл да, шамасы
Қалған-ау әбден сағынып!

---