Өлең, жыр, ақындар

Дала

  • 12.07.2020
  • 0
  • 0
  • 1003
Да-а-ла-а-а!
Омырауыңа гүл қадап алып,
шығардың қардан көктемдi сүйреп.
Жыр жазушы едiм жылғаға барып,
шабытты шақ та кеткен-дi сиреп.
Кемерден қарғын асып ағатын
көкпектi қырды сағындым ендi.
Шақырса сәуiр,
асығады ақын
қызғалдақ өрген сағымды белге.
Уа, дала!
Дала!
Домбыра далам,
келдiм мен орап жанымды жырға.
Тағы да шабыт қонды ма маған,
қайталап жатыр әнiмдi жылға.
Жазғытұрымның жыршы күндерi
бағбанның сұлу бағын ықтапты.
…Өрiктiң титтей бүршiгiндегi
көктемнiң иiсiн сағынып қаппын!..



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Маңдайдағы сор екен алданғаным

  • 0
  • 0

Маңдайдағы сор екен алданғаным,
қол жетпейтiн Айды мен армандадым.
Тұз татиды ғұмырдың кермек дәмi,
ұқтым Тәңiр көңiлге салғанда мұң.

Толық

Ауылға барсам

  • 0
  • 0

Ауылға барсам,
сыбырлап тұратын-ды айқын
жалғыз жиденiң құстаңдай жапырақтары.
Шаршатпай,

Толық

Көктем бояулары

  • 0
  • 0

Қарындашты, дәптерді,
Сақадай ғып сайладым.
Суретін мен көктемнің
Салмақшы боп ойладым.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар